9 Mar, 23:20, 131 x viewed

Ze staat voor het raam. Het regent. Vrolijk dansen de regendruppels op het water van de vijver in de tuin. Wat zou ze graag met hen meedansen. Meedansen op de muziek die ze maken. Ze hoort de vrolijke wijsjes en glimlacht. “Mama, kun je het ook horen?”

“Wat, mijn lieve kind?” vraagt moeder. “De regendruppels! Ze maken muziek en dansen op het water.” Haar ogen stralen en zachtjes wiebelt haar hoofdje heen en weer. “Hoor maar, mama”. Mama kijkt door het raam. Wat een triest weer is het vandaag. Ze denkt aan morgen. Een zoveelste verplicht zakendiner van haar man. Gehouden bij de directeur die nogal van de etiketten is en van zijn gasten vergt dat zij zich hier strikt aan houden. Ze zou zich weer de hele avond opgelaten voelen. Die gedachte alleen al maakte haar humeur er niet beter op.

Het kleine meisje kijkt op naar haar moeder. “Hoor je het nou, mama?” En zachtjes begint ze te neuriën, terwijl ze weer naar buiten kijkt. In gedachte danst ze op het water met de regendruppels. In haar witte jurkje en met een bloemenkransje op haar hoofdje draait ze vrolijk in de rondte. Een lach verschijnt op haar gezichtje.

Moeder is nog steeds in gedachten verzonken. Wat zal ze morgen aantrekken. Het mocht beslist niet iets zijn dat ze al eens eerder had gedragen bij een visitatie aan de directeur. Dat was haar al een keer overkomen en ze kon de afkeurende blik van zijn vrouw nog goed herinneren. Haar maag draait zich om. Was het maar al voorbij.

“Mama?” vraagt het meisje terwijl ze aan de mouw van haar moeder trekt. Moeder draait haar hoofd naar de kleine meid toe. Voor haar ziet ze hoe twee sprankelende oogjes haar aankijken. “Zullen we gaan dansen en zingen net als de druppels op het water? Dan doen we onze mooiste jurken aan! En dan doen we onze haren in twee mooie staartjes! En dan doen we alsof hier de vijver is en dan gaan we samen rondjes draaien!”

Even begrijpt ze niet waar haar kleine meid het over heeft en kijkt nog eens naar buiten. Dan ziet ze opeens de regendruppels dansen op het water en hoort de vrolijke wijsjes. Ze beeldt zich in hoe haar dochtertje en zij in hun mooiste jurkjes met hen meedansen. Een glimlach verschijnt op haar gezicht en zachtjes begint ze te neuriën. Het belooft nog een mooie dag te worden.


Regendruppels
Dansend in het water
Tikkend op het raam
Vrolijke druppels
Roepen mijn naam

Mijn gezicht wordt nat
Zo ook mijn regenjas
Met een ondeugende blik
Stamp ik in een plas

Het kind in mij
Doet mij lachen van plezier
En laat me even genieten
Van dit kinderlijk vertier